Oude liefde roest

Lieve Fiets

Ik hield van je

als een hond

Parijs zagen we

wij tweeën

geen boulevard

was ons te dol

en Rome

naar dat uitzicht

op die berg

voor geliefden

De slagvelden

bij Ieper

Het wandkleed

in Bayeux

Alle gaten

langs de dijk

hebben we gehad

Gelachen, met appeltaart

de hongerklop bedwongen

en al die koppen koffie

Jij stond dan zo trots

als een paard

voor te wachten.

Verdwaald waren we

vaak, maar jij bracht

me altijd weer bij

de auto.

Jouw ijzer blijft

tot in de eeuwigheid

maar onze reizen

zijn voorbij.

Het liefst hang ik

je aan de wand.

Als dat niet kan

dan maar begraven

want ik wil niet

dat je wegroest.

Of door een student

wordt afgeragd.

Afbeelding

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s